مطلب امروز معرفی یکدیگر از جشن های مهم کشور ارمنستان به نام ناواسارد است که در مطالب گذشته هم کمی در مورد آن صحبت کردیم . با کوچر همراه باشید .


همانطور که در مطلب مخصوص جشن باریگندان هم اشاره کردیم برگزاری این دو جشن تقریبا با فاصله کمی از یکدیگر می باشد . نکته جالب تر این است که هردوی این جشن ها جزو جشن های تاریخی و مشترک میان ایران و ارمنستان است . اما امروزه اکثر آن ها نه در کشور خودمان که حتی در خود ارمنستان هم رسوم خاص خود را از دست داده و دیگر این مراسم به زیبایی گذشته یشان برپا نمی شوند .

ناواسارد موسوم به ارمنی هاست و مخصوص کلیسای ارمنی ها می باشد . زمان این جشن اول هر سال است . خود کلمه ناواسارد مخفف شده و لفظی شده ی کلمه ناو که به معنی جدید و ساره دا که به معنی سال است می باشد . ارمنی در گذشته گاه شماری را ملاک تقویم های خود قرار ی می داده اند . هر سال خود 12 گاه 30 روزه و 1 گاه 5 روزه می باشد تا در مجموع یک سال کامل را تشکیل دهند حال ناواسارد متعلق با گاهنامه اول آنها بوده است . لازم به ذکر است که ارمنی ها برای تمام ماه های سال و حتی همه ساعات روز اسم خاصی داشته اند که گاه می توان اسامی ایرانی هم میان آنها پیدا کرد .

امروزه دیگر جشن های باشکوه مخصوص این روز برگزار نمی شود بلکه فقط از آن به عنوان نخستین روز سال جدید یا سال نو یاد می شود . در این روز مردم به دعا و راز و نیاز با خداوند خود می پردازند و فقط رسم های خاص کاغاند است که هنوز هم باقی مانده . کاغاند هم معنی ناواسارد است و یک مفهوم را می رساند. در فرهنگ لغت ارمنی برای سال نو اسم های بسیار متفاوت اما هم معنی وجود دارد که همه آنها در اصل یک مفهوم را می رسانند با این تفاوت که در کاغاند مراسم خاصی دارد که می توان آنرا موسوم به ناواسارد دانست . در این روز دختران مراسم خاص خود را با تخم مرغ و ذغال و حنا دارند . که آنرا نشانه ای برای خوشبخت یا نگون بخت دانستن خود در سال پیش رو می داند . به طوری که تخم مرغ و حنا و ذغال را در ظرفی صبح تا شب روی تنور می گذارند .در آخر اگر رنگ آن سیاه شد نشانه سیاه بخت بودن آنها و اگر رنگ تخم مرغ سرخ شد نشانه ی خوش بختی بودن آنها در سال پیش رو می باشد . علاوه بر همه موارد ذکر شده یکسری از رسوم جزئی تری هم وجود دارد که در این روز به برگزاری آنها می پردازند .