مسعودیه عمارتی مربوط به دوران قاجاریه می باشد که در میدان بهارستان تهران واقع شده .


مجموعه عمارت مسعودیه شامل پنج عمارت دیوانخانه ، سفره‌ خانه ، حوضخانه ، عمارت سید جوادی ، عمارت مشیرالملکی و عمارت سردر ، مملو از گچ‌ بری ، کاشی‌ کاری ، خطاطی ، نقاشی دیواری و به طوری کلی تزئینات نفیس ، تقسیم‌ بندی ‌های فضایی و عملکردهای متنوع است ؛ همچنین این مجموعه تاریخی دارای ۷ کتیبه است که 2 کتیبه در سردر اصلی ، 1 کتیبه در سردر کالسکه ‌رو ، 2 کتیبه در عمارت دیوان‌ خانه و 2 کتیبه نیز در عمارت مشیریه قرار دارد .

عمارت‌های اصلی عمارت مسعودیه عبارتند از عمارت دیوان خانه ، عمارت سفره خانه ، حیاط سید جوادی ، عمارت سید جوادی ، حیاط مشیری ، عمارت مشیرالدوله ، حیاط خلوت ، عمارت سر در پیاده‌ رو، عمارت سر در كالسكه‌ رو ، باغ دیوان ‌خانه و بناهای جدید از شمال به جنوب .

سنگ بنای تعداد متعددی از سازه های فرهنگی کشور در همین عمارت گذاشته شده است ؛ به عنوان نمونه ، اولین کتابخانه و موزه ملی کشور عزیزمان ، جایی در گوشه این کاخ برپا شده اند . در حدود سال های 1304 انجمن معارف با استفاده از یکی از اتاق های آن، نخستین کتابخانه رسمی کشور را که پایه اصلی و اولیه کتابخانه ملی بود گذاشت. چندسال پس از این نیز، یکی دیگر از اتاق های آن به عتیقه های باستانی که از اقصی نقاط ایران به دست آمده بود اختصاص یافت و در حقیقت نخستین موزه ایران در آن پایه گذاری شد . ( لازم به ذکر است که اشیای عتیقه این مکان ، در سال 1318خورشیدی به موزه ملی منتقل شد )

در فاصله سال‌های 42 و 43 ش، از عمارت مسعودیه برای مدت کوتاهی به عنوان دانشكده افسری استفاده شده است. در سال 45 هجری شمسی با تفکیک وزارت آموزش وپرورش از فرهنگ و هنر، عمارت مسعودیه به وزارت آموزش و پرورش سپرده شد و نخستین وزارتخانه آموزش و پرورش در آن مستقر شد.

این اثر در تاریخ ۲۷ دی ۱۳۷۷ با شماره ثبت ۲۱۹۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است .