امامزاده صالح، زیارتگاهی واقع درتجریش تهران می باشد که مساحتی برابر با 3هزار مترمربع دارد و یکی از بزرگترین و مشهورترین امامزاده های ایران بشمارمیرود .


به گواه تاریخ ، سده پنجم هجری، سال های ساخت بنای نخست و اصلی بقعه و بارگاه آن می باشد که طی اتفاقاتی در دوران مغول ویران شد و بعدها مجددا بازسازی گشت .

بنای بقعه اصلی، ساختمان 4گوش بزرگ و مستحکمی با دیوارهای قطور را شامل می شود که فضای درونی آن بیش از شش مترمربع مساحت دارد .

گنبد شلجمی شکل این مکان مذهبی، پوشیده شده از کاشی‌ های زیبایی است که در سنه 1323 هجری خورشیدی بواسطه یکی از هنرمندان ان دوره ، تعمیر و کاشیکاری آن به صورت اولیه تجدید شد .

محوطه این امامزاده، تاقبل از تغییر فضای خیابانی تجریش، محوطه ‌ای کاملا محصور شده ،همانند دیگر زیارتگاه‌ های ایران بود که بعدها تغییراتی در آن صورت پذیرفت .

یکی از ویژگیهای خاص این مکان, وجود درخت چناری با قدمت بیش از 800 سال بود که بعنوان معروف ترین و کهن ترین چنارهای ایران بشمار میرفت و شهرت جهانی داشت که متأسفانه در سال 1379 بریده شد .

در حریم پروسعت این امامزاده، صندوق چوبی تعبیه شده است که قدمت آن به احتمال زیاد به اواخردوران صفویه یا افشاریه باز میگردد و ضریح ممتاز نقره ‌ای آن که اضلاع شرقی و شمالشرقی و غربی آن دارای محفظه مشبک مزین به نقره و ضلع جنوبی آن مشبک چوبی است از وقفیات مرحوم آقای میرزا سعیدخان وزیر امور خارجه اواخر قاجار می باشد .

از آنجاییکه رفته رفته این مکان با افزایش تعداد زائرین مواجه بود ، طرح توسعه حرم از سال 74 شروع و با خرید خانه ‌ها و واحدهای تجاری اطراف جهت توسعه ادامه دار است . ( مطابق با این طرح ، قرار بر این است در 3 مرحله، 16000 متر مربع به فضای زيارتگاه اضافه گردد )

از دیدنی های در نزدیکی امامزاده صالح می شود به :

1- بازار سرپوشیده تجریش
2- دربند تهران در نزدیکی میدان تجریش
3- عمارت باغ فردوس
4- موزه سینمای ایران که در خیابان ولیعصر واقع است
5- و همچنین مجموعه سعد آباد

اشاره داشت .

( این بنا ، از سال 51 " بشماره ثبت 909 " در لیست آثار ملی ایران قرار گرفت )