8 بهشت ، عمارتی در بافت شهری شهرستان اصفهان می باشد که در غرب چهارباغ عباسى و مقابل خیابان شیخ بهائى واقع شده است و نمونه ای از سکونتگاههای دوران صفویه محسوب می گردد .


باغ وسیعی که عمارت هشت بهشت درآن واقع شده است جزئی از باغ بزرگ نقش جهان بوده ( بنام باغ بلبل ) که از مهمترین آثار برجسته در آن می شود به : کاشیکاری هایی‌ با نقوش انواع‌ پرنده‌ و حیوانات متعدد اشاره کرد .

از باغ وسیع “هشت ‏بهشت” مقدار زیادى باقى نمانده ولى قصر تاریخى آن هنوز اثر ارزنده و جالبى است که پس از انقلاب اسلامی ، پارکى در اطراف آن ساخته شده است .

این عمارت 8 ضلعی است که 4نما دارد و با همه شباهت های موجود در بنا ، هیچ یک مانند دیگری نیست ؛ به نظر می ‌رسد نمای شمالی نمای اصلی باشد ، حال آنکه وجود استخر در ضلع شرقی تعیین کننده نمای اصلی است.

این کاخ ، 2 متر بالاتر از سطح زمین ساخته شده که دارای 2 طبقه می باشد و پله های آن به گونه ای طراحی شده اند که از هر طرف ، به عمارت فوقانی و تحتانی عبور و مرور صورت میگیرد .

اتاق های طبقه اول در 4 گوشه عمارت تزئیناتی از گچ بری و نقاشی دارند ، در طبقه دوم مجموعه ‌ای از رواق ها و اتاق ها با درب و پنجره‌ های خاتم کاری است ؛ در وسط تالار حوضی 8 ضلعی از جنس مرمر ( معروف به حوض مروارید ) قرار دارد که آب از سوراخ هایش شبیه به مروارید تراوش می کند .

باغ 8 بهشت ، نشیمن هشت سوگلی حرم پادشاه بوده است ، به این ترتیب که 4 نفر از آنها در طبقه همکف و 4 نفر دیگر در طبقه اول بنا می‎ زیسته ‎اند .

این باغ در زمان ناصرالدین شاه ، به بانو افتخارالدوله ( مطابق با شروطی ) واگذار شد که پس از فوت ایشان ، باغ و قصر در تصرف وراث او باقی ماند ، ولی در این مدت تغییرات کلی در وضع باغ و قصر بوسیله متصرفین بنا داده شد و در سال 43 شمسی ، این باغ رسما به وزارت فرهنگ و هنر واگذار گردید .

کوشک در این بنای عظیم ، بعنوان مکانی تاریخی جهت بازدید عموم مورد استفاده قرار گرفته است که هر ساله ، گردشگران متعددی نیز از آن دیدن می کنند .

آنچه در این عمارت حائز اهمیت است ارتباط میان فضاها و قسمت ‌های مختلف این بناست ، ارتباطی که باعث شده تا این عمارت در عین تنوع و تعدد فضا ، از یکپارچگی و تزئینات قابل توجهی برخوردار گردد .

تزئینات عمارت در دوران صفویه به حدی باشکوه و هنرمندانه بوده که سیاحان بسیاری زبان به تحسین آن گشوده‌ اند. متاسفانه امروز از نرده‌های چوب زرنگار و قابها و جام‌های بلور و آلت‌ های شیشه ‌ای رنگارنگ ظریف اثری بر جای نمانده ‌است چرا که در دوره‌های بعد از صفویه و بخصوص در عصر قاجاریان تغییرات بسیاری در آن داده شده ‌است. این تغییرات به حدی است که برخی از سیاحان آن را از دوران قاجار به حساب آورده ‌اند.

در حال حاضر این باغ به پارک تبدیل شده و با شماره 227 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است.

اسامی دیگر این باغ عبارتند از : هشت به هشت ، هشت در بهشت ، باغ بلبل