آرامگاه صائب تبریزی ، از جمله مکانهای سیاحتی استان اصفهان محسوب شده که همه ساله قادر به جذب گردشگران متعددی ( چه داخل و چه خارج از کشور ) می باشد .


بیوگرافی : میرزا محمدعلی ، متخلص به صائب تبریزی و معروف به میرزا صائبا ، از معروفترین شاعران عهد صفویه و از بزرگترین عارفان ایران زمین است .

این شخص که در شعر و شاعری به سبک هندی ید طولایی دارد ، حوالی سنه 1016 ه.ق متولد شد و بعد از حدود 70 سال زندگی ، در سال 1086 قمری ، در اصفهان در گذشت و آرامگاهش ، در باغ شخصی خویش ( بنام تکیه که مشرف به نهر نیاصرم می باشد ) ، واقع گشته است .

گرچه اجداد صائب تبریزی اهل تبریز بودند ، ولی خانواده این شاعر جهانی ، جزو هزار خانواری بود که به دستور شاه عباس اول صفوی از تبریز کوچ کرده و در محله عباس ‌آباد اصفهان سکنی گزیدند ، ( در قدیم به این مهاجران ، تبارزه ( تبریزی‌ های مقیم اصفهان ) می گفتند .

وی پس از رسیدن به سن بلوغ ، به مکه و مدینه رفت و در بازگشت به مشهد سفر کرد ، او به عزم مسافرت به هند ، به هرات و کابل رفت و در سال 42 هجری قمری به ایران بازگشت و در اصفهان ماندگار شد و شاه‌ عباس دوم به او مقام " ملک ‌الشعرایی " داد .

میرزا محمدعلی ( معروف به صائب تبریزی ) ، دارای دیوانی با 200هزار بیت شعر است که اشعارش بارها و بارها در ایران و هندوستان به چاپ رسید و به همین خاطر به وی لقب کثیرالشعر نیز دادند .
 
از آثار بی نهایت مهم و ارزشمند ایشان ، می شود به مثنوی قندهارنامه ( که روایت جنگهای شاه عباس و فتوحات آن زمان بوده ) اشاره داشت .

صائب تبریزی ، سبک و سیاقی را در شعر به تکامل رساند که چند قرن بعد از وی ، سبک هندی نام گرفت ، او اسلوب معادله را بیش از دیگر شاعران دوران خودش به کار برده است و دقیقا به خاطر همین ویژگیهای بارز شعری اش ، به یکی از ادیبان بزرگ تاریخ بدل گشت .