کشور اندونزی که به طور رسمی جمهوری اندونزی نامیده می شود، حکومت مستقل متمرکز دارد. این کشور گستره ای فراتر از یک قاره دارد که بیشتر قلمروی آن در جنوب شرقی آسیا و قسمتی از آن در قاره اقیانوسیه قرار دارد. بعد از سه قرن و نیم استعمار هلند، این کشور توانست بعد از جنگ جهانی دوم استقلال خود را به دست آورد. اندونزی صدها قومیت بومی و گروه زیانی دارد که بزرگ ترین – و از نظر سیاسی قدرتمندترین – گروه قومی آن جاوایی ها می باشند.


کشور اندونزی که به طور رسمی جمهوری اندونزی نامیده می شود، حکومت مستقل متمرکز دارد. این کشور گستره ای فراتر از یک قاره دارد که بیشتر قلمروی آن در جنوب شرقی آسیا و قسمتی از آن در قاره اقیانوسیه قرار دارد. اندونزی بین اقیانوس هند و اقیانوس آرام قرار گرفته است و بزرگترین کشور جزیره ای دنیا می باشد. این کشور بیش از هفتاد هزار جزیره را در خود جای داده است. مساحت اندونزی 1,904,569 کیلومتر مربع است و از نظر مساحت خشکی چهاردهمین کشور بزرگ جهان و از نظر مجموع قلمروهای آبی و خشکی هفتمین کشور بزرگ جهان به حساب می آید. جمعیت اندونزی 260 میلیون نفر است که چهارمین کشور پرجمعیت جهان می باشد و بیشترین نژاد مردم آن آسترونزیایی است. اکثر مردم این کشور مسلمان می باشند. پرجمعیت ترین جزیره جهان، یعنی جزیره جاوا، بیش از نیمی از جمعیت کشور اندونزی را در خود جای داده است.

به دلیل جمهوری بودن حکومت اندونزی، این کشور قوه مقننه و رئیس جمهور دارد. اندونزی 34 استان دارد که 5 ایالت آن نظام اداری ویژه دارد. پایتخت و بزرگترین شهر آن جاکارتا است که پرجمعیت ترین شهر در جنوب شرقی آسیا و دومین شهر پرجمعیت در قاره آسیا است. این کشور با پاپوآ گینه نو، تومور شرقی و بخش شرقی مالزی مرز مشترک دارد. سایر کشورهای همسایه اندونزی، سنگاپور، ویتنام، فیلیپین، استرالیا، پالائو و جزایر آندامان و نیکوبار می باشد. کشور اندونزی علی رغم داشتن جمعیت بالا و مناطق مسکونی با تراکم جمعیت زیاد، نواحی وسیع بیابانی دارد و از نظر تنوع زیستی دومین کشور جهان به حساب می آید. این کشور منابع طبیعی فراوانی دارد که از میان آن ها می توان به روغن و گاز طبیعی، قلع، مس و طلا اشاره نمود. این کشور در بخش کشاورزی بیشتر برنج، روغن پالم، چای، قهوه، کاکائو، گیاهان دارویی، ادویه جات و لاستیک طبیعی تولید می کند. مهم ترین شرکای تجاری اندونزی، ژاپن، آمریکا، چین و کشورهای همسایه آن یعنی سنگاپور، مالزی و استرالیا می باشند.

 

مجمع الجزایر اندونزی از حداقل قرن هفتم میلادی منطقه ای مهم برای تجارت بوده است، یعنی از زمانی که امپراتوری سریویجایا و سپس امپراتوری ماجاپاهیت با چین و هند تجارت انجام می دادند. حاکمان محلی به تدریج در اولین قرن های میلادی و در زمان شکوفایی پادشاهی هندوها و بودایی ها، فرهنگ، دین و الگوهای سیاسی خارجی را اتخاذ کردند. تاریخچه اندونزی از قدرت های خارجی تاثیر پذیرفته است که به منابع طبیعی این کشور چشم داشتند. تاجران مسلمان و محققان صوفی، اسلام کنونی را به این کشور آوردند، در حالی که قدرت های اروپایی، مسیحیت را وارد اندونزی کردند و در عصر اکتشاف برای انحصاری کردن تجارت خود با یک دیگر در جزایر ملوک جنگیدند. بعد از سه قرن و نیم استعمار هلند که از جزیره آمبون و باتاویا آغاز شد، و تقریبا تمام این مجمع الجزایر از جمله تیمور و گینه نو غربی را نیز به استعمار خود درآورد، و بعد از قطع اجرای قوانین پرتغال، فرانسه و بریتانیا در اندونزی، این کشور توانست بعد از جنگ جهانی دوم استقلال خود را به دست آورد.

اندونزی صدها قومیت بومی و گروه زیانی دارد که بزرگ ترین – و از نظر سیاسی قدرتمندترین – گروه قومی آن جاوایی ها می باشند. جمعیت اندونزی در جزایر گوناگون با تنوع زیستی پراکنده شده اند، از شهر بسیار بزرگ جاکارتا گرفته تا قبیله های شرق اندونزی که بدون ارتباط با دیگر نقاط هستند. تعیین زبانی ملی، تنوع قومی، پلورالیسم دینی در کشوری با اکثریت مسلمان و تاریخی مملو از استعمار و شورش علیه آن، هویتی واحد به این کشور داده است. شعار ملی اندونزی "Bhinneka Tunggal Ika" به معنی "یکپارچگی در تنوع" است، که نشان می دهد تنوع و گوناگونی است که این کشور را شکل داده است. اقتصاد اندونزی از نظر تولید ناخالص داخلی شانزدهمین جهان است و از نظر تولید ناخالص داخلی (برابری قدرت خرید) رتبه هفتم جهان را دارد که در جنوب شرقی آسیا بزرگترین کشور از نظر اقتصاد به حساب می آید. اندونزی بازاری نوظهور است که به تازگی صنعتی شده است. این کشور از سال 1950 عضو سازمان ملل متحد می باشد. اندونزی در سال 1995 برگزار کننده کنفرانس باندانگ بود و بنیان گذار جنبش عدم تعهد نیز می باشد. این کشور عضو انجمن ملل آسیای جنوب شرقی، سازمان همکاری‌های اقتصادی آسیا-پاسفیک (APEC)، سران شرق آسیا و سازمان همکاری اسلامی است. اندونزی همچنین عضو گروه بیست اقتصاد بزرگ (یا گروه 20) و سازمان تجارت جهانی هم می باشد.

 

جمهوری اندونزی

 

 

پرچم

نماد ملی

موقعیت اندونزی (سبز رنگ) در آسیا (خاکستری تیره )

پایتخت و بزرگترین شهر

جاکارتا
https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/55/WMA_button2b.png/17px-WMA_button2b.png6°10.5′S 106°49.7′E

زبان رسمی

اندونزیایی

گویشها

اندونزیایی

جاوایی

مالایی

عامیانه

انگلیسی

700 زبان دیگر

دین

87.2% اسلام

9.9% مسیحیت

1.7% هندوییسم

0.7% بودیسم

0.2% کنفسیوس گرایی
و دیگر ادیان

لقباهالی کشور

اندونزیایی

حکومت

حکومت متمرکز ریاستی

جمهوری مشروطه

رئیسجمهور

جوکو ویدودو (Joko Widodo)

سخنگویرئیس جمهور

یوسف کالا (Jusuf Kalla)

سخنگوی شورای نمایندگی منطقه ای

عثمان ساپتا اودانگ (Oesman Sapta Odang)

 سخنگوی شورای نمایندگی مردم

ستیا نووانتو (Setya Novanto)

قاضی دیوان عالی کشور

محمد حتی علی (Muhammad Hatta Ali)

رئیس دیوان مشروطه

عارف هدایت (Arief Hidayat)

قوه مقننه

مجمع مشورتی مردم

مجلساعلا

شورای نمایندگی منطقه ای

مجلسسفلا

شورای نمایندگی مردم

شکلگیری

پادشاهی هندوها و بودایی های ابتدایی

قرن دوم میلادی

سلطنت های اسلامی

قرن دوازدهم میلادی

پادشاهی مسیحی

قرن شانزدهم میلادی

کمپانی هند شرقی هلند

20 مارس 1602

هندشرقی هلند

1 ژانویه 1800

استعمارژاپن

9 مارس 1942

اعلام استقلال از هلند

17 اوت 1945

ایالت متحده اندونزی

27 دسامبر 1949

انحلال ایالت متحده اندونزی

17 اوت 1950

مساحت

قلمرویزمینی

1,904,569[5]km2(735,358 sq mi)

درصدآب ها

4.85

جمعیت

جمعیت در سال 2017

263.51 میلیون نفر

سرشماری سال 2010

237.42 میلیون نفر

تراکم جمعیت

124.66/km2(322.9/sq mi)

تولید ناخالص داخلی (برابری قدرت خرید) در سال 2017

کل

3.257 تریلیون دلار

سرانه

12,432 دلار

تولید ناخالص داخلی در سال 2017

کل

1.020 تریلیون دلار

سرانه

3,895 دلار

شاخص جینی در سال 2016

39.0
متوسط

شاخص توسعه انسانی در سال 2015

0.689 افزایش
متوسط

واحد پولی

روپیه اندونزی (IDR)

منطقه زمانی

منطقه زمانی اندونزی (UTC+7 تا  UTC+9)

جهت رانندگی

چپ

پیششماره تلفن

+62